Kto\u015b kiedy\u015b powiedzia\u0142 mi, \u017ce je\u015bli nie potrafi\u0119 sobie z czym\u015b poradzi\u0107, to powinienem to albo zmienia\u0107, albo postara\u0107 si\u0119 zaakceptowa\u0107. Na przyk\u0142ad: jestem gruby to albo wprowadzam diet\u0119 i zaczynam si\u0119 sportowa\u0107 albo kupuj\u0119 odpowiednie ciuchy i wcinam kolejne porcje chips\u00f3w na imprezie, ale bez wyrzut\u00f3w sumienia. \u0179le mi w robocie, wi\u0119c szukam innej albo szukam tego, co dobre w moim miejscu pracy i si\u0119 tym ciesz\u0119. Mam problemy z porannym wstawaniem, wi\u0119c nastawiam sobie budzik na 4:30 i po kilku tygodniach mord\u0119gi wstaj\u0119 bez k\u0142opotu, albo \u015bpi\u0119 na maksa wciskaj\u0105c kolejne drzemki i maluj\u0119 oko w samochodzie w drodze do pracy, bo wcze\u015bniej nie by\u0142o czasu.<\/p>\n
To taki przyk\u0142ad tylko, ja tak naprawd\u0119 nie maluj\u0119 oczu.<\/p>\n
Twierdz\u0119 mianowicie, \u017ce je\u015bli chce si\u0119 co\u015b zmienia\u0107, to najpierw trzeba to zaakceptowa\u0107. I twierdz\u0119 te\u017c, \u017ce to nie jest takie prostoliniowe my\u015blenie, bo tak: je\u015bli zaakceptuj\u0119, \u017ce jestem gruby, to wcale nie oznacza, \u017ce nie mog\u0119 tego zmienia\u0107. Je\u015bli zaakceptuj\u0119, to mog\u0119 wybiera\u0107 \u2013 albo zmieniam, albo nie. Je\u015bli, z kolei nie zaakceptuj\u0119, \u017ce jestem gruby, to b\u0119d\u0119 nadal jad\u0142 chipsy na imprezie, ale z wyrzutami sumienia i by\u0107 mo\u017ce jakim\u015b serowym sosem. Na zasadzie: ola\u0107 to, i tak jestem gruby. Czyli wiem, \u017ce jestem gruby, ale tego nie akceptuj\u0119 a moje jedzenie chips\u00f3w wynika z ch\u0119ci zemsty na moim organizmie za tendencj\u0119 do tycia.<\/p>\n
<\/p>\n
Brak akceptacji takiego stanu rzeczy, jaki zastaj\u0119 to zwykle niezgoda na ten stan i w konsekwencji niezrozumienie jego konsekwencji. <\/p>\n Tak generalnie to nie wiem, ale mog\u0119 zdradzi\u0107, co u mnie dzia\u0142a. Dziesi\u0119\u0107 lat temu zrozumia\u0142em, \u017ce potrzebuj\u0119 takich uczu\u0107 (mimo, \u017ce do dzisiaj nie bardzo wiem do czego). Podczas jednego ze szkole\u0144 pozna\u0142em technik\u0119, dzi\u0119ki kt\u00f3rej nauczy\u0142em si\u0119 b\u0142yskawicznie, bo w ci\u0105gu mniej wi\u0119cej minuty, mo\u017ce dw\u00f3ch, zmienia\u0107 sw\u00f3j stan emocjonalny. Nie znam bada\u0144 na temat jej skuteczno\u015bci i prawdziwo\u015bci, wi\u0119c nie chc\u0119 jej tutaj promowa\u0107; w ka\u017cdym razie na mnie dzia\u0142a. I pewnego listopadowego wieczoru roku 2008, kiedy stoj\u0105c we w\u0142asnym ciep\u0142ym domu i patrz\u0105c w okno, za kt\u00f3rym wia\u0142o i deszcz pada\u0142 poziomo, wpad\u0142em w znajome przygn\u0119bienie tym razem tak mocne, \u017ce odbiera\u0142o mi si\u0142\u0119 do jakiegokolwiek dzia\u0142ania, pomy\u015bla\u0142em, \u017ce w jednej chwili mog\u0119 zmieni\u0107 ten stan. I wiesz co?<\/p>\n To by\u0142 dopiero gw\u00f3\u017ad\u017a w g\u0142ow\u0119! Ca\u0142e lata nienawidzi\u0142em jesieni a\u017c tu nagle takie co\u015b. Zacz\u0105\u0142em g\u0142\u0119boko odczuwa\u0107 te emocje, kt\u00f3re aktualnie we mnie by\u0142y. Oswaja\u0107 je, oswaja\u0107 si\u0119 z nimi. Uczy\u0107 si\u0119 ich i czerpa\u0107 z nich to, co ze sob\u0105 nios\u0105. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce l\u0119k, kt\u00f3ry zawsze w takich momentach pojawia\u0142 si\u0119 jako pierwszy by\u0142 bardzo, ale to bardzo s\u0142aby. Pod nim kry\u0142o si\u0119 du\u017co wi\u0119cej \u2013 refleksja, wyciszenie, kontakt z samym sob\u0105, r\u00f3wnie\u017c z t\u0105 bardziej mroczn\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 mojej natury. Odk\u0105d przesta\u0142em j\u0105 wypiera\u0107 i od niej ucieka\u0107 coraz rzadziej i coraz s\u0142abiej dopomina si\u0119 o uwag\u0119. Moje melancholie s\u0105 ju\u017c tylko melancholiami, ale l\u0119ku w nich nie ma. Nie ma te\u017c rozgoryczenia i poczucia pustki; wr\u0119cz przeciwnie, czuj\u0119 si\u0119 du\u017co pe\u0142niejszym cz\u0142owiekiem ni\u017c dziesi\u0119\u0107 lat temu.<\/p>\n W ubieg\u0142y weekend prowadzi\u0142em zaj\u0119cia i w sobot\u0119, po powrocie do hotelu poczu\u0142em, \u017ce jesie\u0144 zn\u00f3w wkrada si\u0119 do mojej g\u0142owy. Oto, co zrobi\u0142em:<\/p>\n W ten spos\u00f3b po raz kolejny dogada\u0142em si\u0119 z jesieni\u0105. Po godzinie czu\u0142em si\u0119 wyciszony i spokojny do tego stopnia, \u017ce kiedy zadzwoni\u0142a do mnie \u017cona, powiedzia\u0142a mi, \u017ce mam zaskakuj\u0105co dobry humor.<\/p>\n Mia\u0142em.<\/p>\n
\n<\/strong>Nie zgadzam si\u0119 (tak z zasady), wi\u0119c nie zastanawiam si\u0119, czym w istocie jest ta rzecz, kt\u00f3ra mi si\u0119 nie podoba. Unikam jej, unikam m\u00f3wienia o niej i o jej konsekwencjach. Dobrze, przyk\u0142ad. Wiele os\u00f3b (w tym ja) odczuwa obni\u017cenie nastroju w okresie jesienno \u2013 zimowym. Nie m\u00f3wi\u0119 o depresji, bo to zbyt du\u017ce s\u0142owo, ale o takiej jesiennej chandrze. Si\u0119 czuje wtedy melancholi\u0119, jaki\u015b rodzaj smutku, cz\u0119sto nawet l\u0119ku, t\u0119sknoty, przygn\u0119bienia oraz do\u0142a si\u0119 ma. Na szcz\u0119\u015bcie nie ca\u0142ymi dniami, ale takie stany pojawiaj\u0105 si\u0119 cz\u0119\u015bciej ni\u017c wiosn\u0105 i latem. Brak akceptacji tych uczu\u0107 powoduje, \u017ce wielu z nas szuka czego\u015b, co ma je zr\u00f3wnowa\u017cy\u0107 \u2013 weso\u0142ej muzyki, lekkich ksi\u0105\u017cek czy film\u00f3w, beztroskiego towarzystwa i rozm\u00f3w o niczym wa\u017cnym. I to dzia\u0142a, przynajmniej dora\u017anie, ale na d\u0142u\u017csz\u0105 met\u0119 ju\u017c zwykle nie.<\/p>\nCo wi\u0119c zadzia\u0142a?<\/h2>\n
Zrozumia\u0142em, \u017ce tego nie chc\u0119.<\/h3>\n
\n
Akceptacja smutku i zamy\u015blenia pozwoli\u0142a mi na zmian\u0119 w spok\u00f3j i szcz\u0119\u015bcie.<\/h3>\n
Spr\u00f3bujesz?<\/h3>\n